دی ۱۴۰۴؛ دانشجو فراموش نمی‌کند

این حرکت از کجا آغاز شد؟

این اقدام با انتشار فراخوانی از سوی دانشجویان دانشکده مهندسی کامپیوتر دانشگاه صنعتی شریف شکل گرفت و از دانشجویان دانشگاه‌های دیگر نیز خواسته شد به این حرکت بپیوندند.

ایده اصلی این حرکت ساده بود: یاد قربانیان فراموش نشود و دانشگاه در برابر رنج و سرکوب جامعه سکوت نکند.

بادکنک‌های سفید

در این حرکت، بادکنک‌های سفید با نوشته «دی ۱۴۰۴» به نشانه یادآوری و همبستگی به آسمان فرستاده شدند.

رنگ سفید در این حرکت نمادی از یاد، صلح و امید بود؛ یاد کسانی که جان خود را از دست داده‌اند و امید به آینده‌ای که در آن کرامت و آزادی انسان‌ها محترم شمرده شود.

دانشگاه سکوت نمی‌کند

دانشگاه تنها مجموعه‌ای از ساختمان‌ها و کلاس‌های درس نیست. دانشگاه بخشی از جامعه است و دانشجویان نیز بخشی از همان جامعه‌اند.

وقتی آزادی، کرامت انسانی و حقوق مردم نقض می‌شود، دانشجو حق دارد درباره آن سخن بگوید و اعتراض خود را به شیوه‌ای مدنی و مسالمت‌آمیز بیان کند.

هدف این حرکت، ایجاد امکان همبستگی میان دانشجویان و زنده نگه داشتن یاد کسانی بود که نباید فراموش شوند.

پیام این کارزار

ما باور داریم که فراموشی، بخشی از چرخه بی‌عدالتی است. یادآوری نام و سرنوشت قربانیان، ثبت روایت‌ها و حفظ حافظه جمعی جامعه، خود شکلی از مقاومت مدنی در برابر فراموشی است.